گزارش خرابی لینک
اطلاعات را وارد کنید .
گزارش انتشار نسخه جدید
اطلاعات را وارد کنید .
no-img
رهاپروژه

واقعه کربلا یا واقعه عاشورا * رهاپروژه


رهاپروژه

ادامه مطلب

واقعه کربلا یا واقعه عاشورا
۱۳۹۶-۱۰-۰۶
83 بازدید
گزارش نسخه جدید

واقعه کربلا یا واقعه عاشورا


واقعه کربلا یا واقعه عاشورا،

نبرد و شهادت
امام حسین علیه السلام
در
کربلا، به همراه یارانش

در مقابل لشکری از کوفه
در روز دهم محرم
سال ۶۱ق
که برای یزید
دومین حاکم اموی
می‌جنگیدند. واقعه کربلا دلخراش‌ترین فاجعه تاریخ اسلام
نزد مسلمانان، به ویژه شیعیان
است. شیعیان در سال‌روز آن، مراسم سوگواری
بسیار گسترده‌ای برگزار می‌کنند.

این واقعه با مرگ معاویه (۱۵
رجب
۶۰ق) و شروع حاکمیت فرزندش یزید آغاز شد. حاکم مدینه
تلاش کرد از امام حسین برای یزید بیعت
بگیرد. حسین بن علی برای گریز از بیعت، شبانه از مدینه
به طرف مکه
حرکت کرد. در این سفر، خانواده امام، شماری از بنی هاشم
و برخی از شیعیان
همراه امام حسین (ع) بودند.

امام حسین(ع)
حدود چهار ماه در مکه
ماند. در این مدت دعوت‌نامه‌های اهالی کوفه به دست او می‌رسید. با توجه به احتمال کشته شدنش در مکه به دست عاملان یزید و نیز دعوت کوفیان، امام روز ۸
ذی‌الحجه
راهی این شهر شد. پیش از رسیدن به کوفه، امام از پیمان‌شکنی کوفیان و شهادت مسلمکه وی را برای آگاهی از شرایط کوفه به آنجا فرستاده بود – باخبر شد، و پس از آنکه حر بن یزید
راه را بر ایشان بست، به سمت کربلا
رفت و در آنجا با لشکر عمر بن سعد
روبه‌رو شد. عبیدالله بن زیاد
عمربن سعد را به فرماندهی منصوب کرده بود.

دو سپاه در ۱۰
محرم
معروف به روز عاشورا
با هم جنگیدند. در این جنگ امام حسین، برادرش عباس بن علی، فرزند شش ماهه‌اش علی اصغر
و ۱۷ نفر از بنی‌هاشم و بیش از ۵۰ نفر از یارانش شهید شدند. برخی مقتل نویسان
شمر بن ذی الجوشن
را قاتل امام حسین دانسته اند. لشکریان عمر بن سعد، با اسب‌های خود بر بدن کشته‌شدگان تاختند. عصر روز عاشورا سپاه یزید به
خیمه‌های
بازماندگان حمله کرد و خیمه‌ها را آتش زد. شیعیان این شب را شام غریبان
می‌نامند. امام سجاد(ع) به علت بیماری درگیر جنگ نشد و زنده ماند و به همراه حضرت زینب
و سایر زنان و بچه‌ها اسیر سپاه کوفه شد. سپاهیان عمر بن سعد سرهای شهیدان را به نیزه زدند و به همراه اسیران به کوفه نزد عبیدالله بن زیاد و از آنجا به شام نزد یزید بردند.

خودداری امام حسین از بیعت با یزید

پس از مرگ معاویه (۱۵
رجب
۶۰ق) از مردم برای
یزید

بیعت
گرفته شد. یزید تصمیم گرفت از چند تن از بزرگان
مسلمانان
که دعوت معاویه را برای بیعت با یزید نپذیرفته بودند، بیعت بگیرد
به حاکم وقت مدینهولید بن عتبهنامه‌ای نوشت و او را از مرگ معاویه مطلع ساخت و در نامه بسیار کوتاه دیگری خطاب به ولید نوشت: «از حسین بن علی(ع) و عبدالله بن عمر
و عبدالرحمن بن ابی بکر
و عبدالله بن زبیر
به زور بیعت بگیر و هر کس نپذیرفت گردنش را بزن

پس از آن، نامه دیگری نیز از طرف یزید آمد که در آن تأکید کرده بود:نام موافقان و مخالفان را برای من بنویس و سر حسین بن علی(ع) را نیز با جواب نامه به سوی من بفرست».ولید با مروان بن حکم
مشورت کرد
و سپس عبدالله بن‌عمرو
را به دنبال امام حسین(ع)، ابن زبیر، عبداللّه بن عمر و عبدالرحمن بن ابی بکر فرستاد.

حسین(ع) به همراه سی نفراز نزدیکان خود به دارالاماره مدینه رفت. ولید خبر مرگ معاویه را به امام حسین(ع) داد و سپس نامه یزید را برای او قرائت کرد که در آن از ولید خواسته شده بود از حسین بن علی(ع) برایش بیعت بگیرد. حسین(ع) به ولید فرمود: «آیا تو راضی می‌شوی که من در پنهانی با یزید بیعت کنم؛ به گمانم هدف تو این است که بیعت من در حضور مردم باشدولید جواب داد: «نظر من نیز همین استحضرت(ع) فرمود: «پس تا فردا به من فرصت بده تا نظر خود را اعلام کنم

حاکم مدینه عصر روز بعد از ملاقات حسین(ع)، مأموران خود را به خانه حضرت(ع) فرستاد تا جواب ایشان را دریافت کند. حسین(ع) آن شب را هم مهلت خواست که با موافقت ولید همراه بود.
حضرت(ع) تصمیم گرفت مدینه را ترک کند.

حرکت از مکه به سمت کوفه

مسیر حرکت امام حسین از مکه
به کربلا (برای بزرگ‌نمایی موس را روی تصویر ببرید)

امام حسین(ع) پس از چهار ماه و پنج روز اقامت در مکه، در روز سه‌شنبه، هشتم ذی حجه (همان روزی که مسلم
در کوفه قیام کرد) به همراه ۸۲ نفره ۶۰ نفر آنان از شیعیان
کوفه
بودند) مکه را به سوی کوفه ترک کرد.

برخی از مورخان و محدثان از جمله شیخ مفید
نوشته‌اند امام حسین(ع) برای خارج شدن از مکه، نیت
خود را از حج
به عمره مفرده
برگرداند و از احرام
خارج شد؛
اما برخی با تکیه بر شواهد تاریخی و روایی
گفته‌اند امام حسین از ابتدا نیت عمره مفرده کرده‌ بود و پس از انجام اعمال آن، از مکه خارج شد (رجوع کنید به: حج ناتمام)

در یک ماه آخر اقامت امام حسین(ع) در مکه که احتمال سفر آن حضرت به کوفه می‌رفت، بسیاری با این سفر مخالفت کردند؛ از جمله عبداللّه بن عبّاس
و محمّد بن حنفیه
نزد حضرت آمدند تا ایشان را از سفر به کوفه منصرف کنند؛ ولی توفیقی نیافتند.

پس از خروج امام حسین(ع) و یارانش از مکه، یحیی بن سعید
فرمانده پاسبانان عمرو بن سعید بن عاصفرماندار مکه – با گروهی از یارانش، راه را بر حسین(ع) بستند؛ ولی حضرت اعتنایی نکرد و به راهش ادامه داد



موضوعات :
ترجمه
ads

درباره نویسنده

admin 162 نوشته در رهاپروژه دارد . مشاهده تمام نوشته های

دیدگاه ها


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *