گزارش خرابی لینک
اطلاعات را وارد کنید .
گزارش انتشار نسخه جدید
اطلاعات را وارد کنید .
no-img
رهاپروژه

اختلالات دوقطبی چیست؟ * رهاپروژه


رهاپروژه

ادامه مطلب

اختلالات دوقطبی چیست؟
۱۳۹۶-۱۰-۲۷
238 بازدید
گزارش نسخه جدید

اختلالات دوقطبی چیست؟


اختلالات دوقطبی چیست؟

ازاختلال دو قطبی با عنوان افسردگی شیدائی نام برده می‌شد.

ختلال دوقطبی یا شیداییافسردگی
نوعی
اختلال خلقی

و بیماری روانی
است. افراد مبتلا به این بیماری دچار تغییرات شدید خلق می‌شوند. اختلال دو قطبی به صورت معمول در آخر دوره نوجوانی یا اوائل دوره بزرگسالی تظاهر پیدا می‌کند. این بیماری انواع مختلفی دارد که مهمترین انواع آن اختلال دوقطبی نوع یک
و اختلال دو قطبی نوع دو
است. تفاوت این دو اختلال در وجود دوره شیدایی است؛ در نوع یک این حالت اتفاق می‌افتد ولی در نوع دو فرم خفیف‌تری از آن که نیمه‌شیدایی
است، بروز می‌کند. شروع بیماری معمولاً با دوره‌ای از افسردگی می‌باشد و پس از یک یا چند دوره از افسردگی، دوره شیدایی بارز می‌شود. در تعداد کمتری از بیماران شروع بیماری با دوره شیدایی یا نیمه-شیدایی است.

دوره‌های شیدایی از چند روز تا چند ماه به طول می‌انجامند و معمولاً شدت آنها باعث می‌شود که بیمار نیازمند درمان جدی به صورت بستری یا همراه با مراقبت زیاد باشد. با فروکش کردن علایم، به خصوص در اوایل سیر بیماری، معمولاً فرد به وضعیت قبل از بیماری خود برمی‌گردد و به همین دلیل بسیاری از بیماران یا خانواده‌های آنان تصور می‌کنند بیماری کاملاً ریشه کن شده و دیگر نیازی به ادامه درمان وجود ندارد؛ بنابراین درمان خود را قطع می‌کنند. اما قطع زودهنگام درمان خطر برگشت بیماری را بسیار افزایش می‌دهد و باعث می‌شود که بیماری در فاصله چند ماه عود کند.

خلق افسرده: احساس شدید افسردگی

خلق شیدا: احساس شادمانی بسیار و ناامیدی

خلق مختلط: به عنوان مثال خلق افسرده همراه با بیقراری و فعالیت بیش از اندازه ناشی از شیدائی.

 شیوع اختلالات دو قطبی:

در حدود یک نفر از هر ۱۰۰ بزرگسال در طول زندگی خود دچار این اختلال می‌گردد. معمولا این اختلالات بعد از سنین نوجوانی اتفاق می‌افتد. در سنین بالاتر از ۴۰ سال این اختلالات غیر معمول است. مردان و زنان به یک اندازه در معرض ابتلا به این اختلالات قرار دارند.

 علل پیدایش

اگرچه دلیل قطعی برای این اختلالات هنوز شناخته نشده‌است، اما محققان بر این باورند که اختلالات دوقطبی منشأ ارثی دارد وترکیب ژنتیکی افراد بیشتر از تربیت آنها در این اختلالات مؤثر است. ممکن است مشکل فیزیکی در قسمتی از مغز که کنترل حالات روانی را به عهده دارد عامل این اختلالات باشد. به این دلیل است که این اختلالات با دارو قابل کنترل هستند. همچنین نوسانات خلقی ممکن است گاهی توسط استرس یا بیماری بوجود بیایند.

عوامل خطرساز

عواملی که ممکن است ریسک گسترش یک اختلال دوقطبی را افزایش دهند یا به عنوان یک تحریک کننده برای اولین دوره این اختلال عمل کنند، شامل این موارد می شوند:

  • داشتن بستگان درجه اول مبتلا به اختلال دوقطبی مانند والدین یا خواهر و برادر
  • دوره هایی از تجربه استرس بسیار زیاد
  • سوءاستفاده دارو یا الکل
  • تغییرات اساسی زندگی از قبیل مرگ کسی که دوستش داریم یا دیگر تجربه های شوک آور

دوره شیدایی

دوره شیدایی Mania مشخصه تشخیص اختلال دوقطبی است. این بیماری با توجه به شدت این دوره طبقه‌بندی می‌شود. بیماران مبتلا ممکن است ناگهان از اوج شادی
و خوشحالی به اوج غم
و اندوه فروروند و ارتباطی بین خُلق بیمار و آنچه واقعاً در زندگی بیمار رخ می‌دهد وجود ندارد. دوره شیدایی می‌تواند شدت مختلفی از شیدایی خفیف (نیمه-شیدایی) تا شیدایی کامل با علائم جنون‌آمیز نظیر توهم یا کاتاتونیا، داشته باشد. در این دوره تمرکز کاهش پیدا می‌کند، نیاز به خواب کم می‌شود و بیمار توهم خودبزرگ‌بینی پیدا می‌کند. قضاوت بیمار ممکن است مختل شود و دست به ولخرجی‌های غیرمعمول یا رفتارهای غیرطبیعی بزند.

برخی از علائم و نشانه‌های این بیماری شامل موارد زیر می‌شود

  • بی‌قراری، افزایش انرژی و میزان فعالیت
  • خلق خیلی بالا واحساس نشاط شدید همراه با احساس خودبزرگ‌بینی
  • تحریک پذیری مفرط
  • صحبت کردن بی‌وقفه، مسابقه افکار، پریدن از موضوعی به موضوع دیگر با سرعت خیلی زیاد
  • عدم توانایی برای تمرکز، حواس‌پرتی
  • کاهش نیاز به خواب
  • اعتقادات غیرواقعی درمورد توانمندی‌ها و قدرت فرد
  • قضاوت ضعیف
  • ولخرجی یا خساست
  • رفتار متفاوت از حالت معمول که مدتی طولانی ادامه داشته‌است
  • افزایش تمایلات جنسی
  • نشان دادن حرکات و تصمیم‌های ضدونقیض از خود
  • سوء مصرف داروها و مواد مخدر، الکل و داروهای محرک
  • رفتارهای اغواگرانه، مداخله جویانه، و پرخاشگرانه

 

انواع اختلال دو قطبی

اختلال دو قطبی نوع ۱

حد اقل یک دوره خلق شیدا به مدت یک هفته وجود دارد.اگرچه بیشتر مبتلایان دوره افسردگی را هم تجربه می‌کنند ولی بعضی از انها فقط دوره شیدائی را تجربه می‌کنند.

دوره های شیدایی بدون درمان بین ۳ تا ۶ ماه به طول می‌انجامند.دوره‌های افسردگی در صورتی که مداوا نشوند ۶-۱۲ ماه ادامه پیدا می‌کنند.

 
 

اختلال دو قطبی نوع ۲

در این نوع بیش از یک دوره افسردگی شدید وجود دارد. در صورتی که شدت خلق شیدایی کم است. این نوع به نام شیدائی خفیف (Hypomania)
نامیده می‌شود.

 
 

 

 

اختلال دو قطبی با تناوب سریع

در این دسته بیش از ۴ بار نوسان روحی در طول یکسال وجود دارد. این نوع در حدود ۱۰ درصد افراد مبتلا به اختلالات دوقطبی دیده میشود و می‌تواند با هر کدام از انواع ۱ یا ۲ همراه باشد.

 
 

اختلال خلق ادواری (Cyclothymia)

در این نوع شدت نوسان خلق به اندازه اختلال دوقطبی نیست، اما می‌تواند زمان طولانی تری ادامه یابد. این حالت می‌تواند منجر به اختلالات دو قطبی گردد.

 
 

علل اختلالات دوقطبی

دلیل قطعی برای این اختلالات شناخته نشده، اما تحقیقات نشان می‌دهد که:

اختلالات دوقطبی منشائ ارثی دارد. به عبارتی ژنها بیشتر از تربیت در این اختلالات موثرند.

ممکن است مشکل فیزیکی در قسمتی از مغز که کنترل حالات روحی را به عهده دارد عامل این اختلالات باشد. به این دلیل است که این اختلالات با دارو قابل درمان هستند.

نوسانات خلقی ممکن است گاهی توسط استرس و یا بیماری بوجود بیایند.

 
 

علایم اختلالات دو قطبی

علائم بیماری بستگی به این دارد که خلق شما به سمت افسردگی یا شیدائی تغییر کرده باشد.

 

در طول یک دوره هیپومانی، علائم اختلال دو قطبی عبارتند از:

خود بزرگ انگاری

چشم انداز اغراق آمیز مثبت

کاهش قابل توجه نیاز به خواب

بی اشتهایی و کاهش وزن

تکلم سریع، ایده ها ی رویایی، تکانشگری یا نیروی آنی

ایده های جدید با موضوعات زودگذر

تمرکز ضعیف یابه راحتی مختل شونده

افزایش سطح فعالیت

درگیر شدن بیش از معمول در فعالیت های لذت بخش

تصمیمات مالی غلط، هزینه زیاد برای خوشگذرانی

تحریک پذیری بیش از حد، رفتار پرخاشگرانه

در طول یک مرحله ی افسردگی علائم دوقطبی عبارتند از:

احساس غم و اندوه یا ناامیدی

از دست دادن علاقه به فعالیت های لذت بخش یا معمول

دشواری در خوابیدن. بیداری صبح زود

از دست دادن انرژی و بی حالی مداوم

احساس گناه و یا عزت نفس پایین

مشکل در تمرکز

افکار منفی در مورد آینده

افزایش وزن یا کاهش وزن

صحبت درباره خودکشی یا مرگ

علایم اختلالات دو قطبی

۱- افسردگی

 احساس افسردگی احساسی است که همه ما در طول زندگی آنرا تجربه کرده ایم. این احساس می‌تواند به ما در شناخت و برخورد با مشکلات زندگی کمک کند. اما در افسردگی بالینی یا اختلالات دوقطبی این احساس افسردگی بسیار شدید تر است. در این حالت احساس افسردگی برای مدت طولانی باقی می‌ماند و حتی انجام امور عادی زندگی را سخت یا غیر ممکن می‌سازد. در صورتی که شما افسرده شده باشید متوجه این تغییرات در خود شده اید:

    
 

  روحی

  •  احساس غمگینی که از بین نمی‌رود.
  •  احساس نیاز به گریستن بدون هیچ دلیلی
  •  ازدست دادن تمایل و رغبت به همه چیز
  •  عدم لذت بردن از چیزهایی که قبلا لذت می بردید
  •  احساس بی قراری و آشفتگی
  •  از دست دادن اعتماد به نفس
  •  احساس بی ارزشی و ناامیدی
  •  زودرنجی و تحریک پذیری
  •  فکرکردن به خود کشی

 
 

فکری

  • از دست دادن قدرت فکر کردن مثبت و امیدوارانه
  • از دست دادن قدرت تصمیم گیری حتی در موارد ساده        
  • مشکل تمرکز کردن

 جسمی

  • کم شدن اشتها و وزن
  • مشکل خوابیدن
  • بیدار شدن زودتر از موقع
  • احساس خستگی کامل
  • یبوست

 عدم تمایل به رابطه جنسی

        رفتاری

  • مشکل در شروع و به پایان رساندن کارها- حتی کارهای روزمره
  • گریه کردن زیاد و یا احساس نیاز به گریه و عدم توانایی گریستن
  • پرهیز از مواجهه با افراد

  ۲- شیدایی
یا
هیجان

 شیدایی یک احساس خوشحالی، افزایش انرژی و خوش بینی بیش از اندازه است. این حالت می‌تواند آنقدر شدید باشد که فکر کردن و قضاوت شما را تحت تاثیر قرار دهد. ممکن است تفکرات عجیبی راجع به خود داشته باشید، تصمیمات بدی بگیرید و به صورت شرم آور، مضر و گاهی خطرناک رفتار کنید.

مانند حالت افسردگی، در این حالت هم زندگی فرد مختل می‌شود و می‌تواند روابط و کار فرد را تحت تاثیر قرار دهد. در حالتی که این حالت خیلی شدید نباشد به آن شیدائی خفیف می‌گویند.

در صورتی که شما شیدا شوید ممکن است حالات زیر را در خود مشاهده کنید:

  
 

روحی

  • بسیار شاد و مهیج
  • عصبی و برانگیخته شدن توسط کسانی که در خوش بینی شما شریک نمی‌شوند
  • احساس برتر بودن بیش از اندازه

 
 

 

فکری

  • پر از ایده های جدید و مهیج
  • پریدن از یک ایده یه ایده دیگر
  • شنیدن صداهایی که افراد دیگر نمی‌شنوند

 جسمی

  • بی میل یا ناتوان از خوابیدن
  • پر انرژی
  • افزایش تمایل به رابطه جنسی

 رفتاری

  •  برنامه ریزی های بلندپروازانه و غیر واقعی
  •  بسیار فعال و پر جنب و جوش
  •  رفتارهای نا معمول
  •  حرف زدن سریع دیگران ممکن است متوجه صحبتهای شما نشوند.
  •  تصمیمات عجولانه و گاهی با نتایج مصیبت بار
  •  ولخرجی
  •  احساس صمیمیت زیاد
  •  بروز بیش از حد احساسات

 اگر شما در اواسط دوره شیدایی برای اولین بار باشید، ممکن است متوجه هیچ چیز غیر عادی نشوید. حتی دوستان و خانواده شما نیز ممکن است متوجه نشوند. حتی ممکن است اگر کسی سعی کند در این مورد نظری ابراز کند ناراحت شوید. در این حالت شما به تدریج در انجام امور روزمره و ارتباط با افراد دچار مشکل می شوید.

 
 

علایم جنون(Psychotic)

اگر دوره های شیدایی و یا افسردگی خیلی جدی شود، شما ممکن است دچار علایم جنون شوید.

·   حالت شیدایی: علایم این حالت شامل احساس خود بزرگ بینی است -اینکه مسئول انجام یک ماموریت مهم بوده یا از یک قدرت بسیار زیاد برخوردار است.

·  حالت افسردگی: احساس گناه شدید، احساس بدترین بودن و یا حتی احساس عدم وجود.

علاوه بر این اعتقادات نامعقول فرد ممکن است دچار توهم شده که شامل شنیدن دیدن بوییدن و یا لمس کردن چیزها یا کسانی که وجود ندارند.

 

 

  بین دوره ها:

 قبلا بر این باور بودند که اگر شما از اختلالات دو قطبی رنج می‌برید، باید در بین دوره های افسردگی و شیدایی خلق متعادل داشته باشند . اما اکنون می‌دانیم که در این حالت علی رغم بهبود ظاهری ممکن است علایم افسردگی خفیف و مشکلات ذهنی ادامه پیدا کند.

تشخیص و زیردسته‌ها

معمولاً اختلال دوقطبی به زیردسته‌های زیر طبقه‌بندی می‌شود:

اختلال دوقطبی نوع اول


وجود یک یا چند دوره شیدایی. وجود دوره افسردگی یا نیمه‌شیدایی برای تشخیص الزامی نیست اما گاهی اوقات اتفاق می‌افتد.

اختلال دوقطبی نوع دوم


عدم وجود دوره شیدایی، وجود یک یا چند دوره نیمه‌شیدایی و یک یا چند دوره افسردگی اساسی.

اختلال خلق ادواری


دوره‌های نیمه-شیدایی همراه با دوره‌هایی از افسردگی که به اندازه افسردگی اساسی نباشند.

تناوب سریع

بیشتر افرادی که دارای اختلال دوقطبی تشخیص داده می‌شوند، دارای تعداد دوره، به متوسط ۰٫۴ تا ۰٫۷ در سال، با طول سه تا شش ماه هستند. تناوب سریع به افرادی اطلاق می‌شود که بیشتر از سه دوره در سال را تجربه می‌کنند. بخش قابل توجهی از بیماران دوقطبی شامل این عنوان می‌شوند. در برخی منابع عناوین تناوب بسیار سریع و تناوب به شدت سریع یا تناوب بسیار بسیار سریع تعریف شده‌اند. یک تعریف از تناوب بسیار بسیار سریع، تغییر خلق در طول بازه ۲۴ تا ۴۸ ساعت است.

درمان

برای پیشگیری از پیشرفت نوسانات خلقی به حالت افسردگی شیدایی میتوان اقداماتی انجام داد که در ادامه از انها نام برده می‌شود .اما در اغلب موارد درمان دارویی هم مورد نیاز است تا

                      I.      خلق شما را تثبیت کند(پیشگیری(

                    II.      درمان دوره های افسردگی و شیدایی

تجویز دارو برای تثبیت حالت روحی

چندین نوع تثبیت کننده وجود دارد که اغلب نیز برای درمان صرع به کار می‌روند. اما در بین آنها لیتیوم(که نوعی نمک معدنی است) موثرترین آنهاست.

 

روز جهانی اختلال دوقطبی

روز جهانی اختلال دو قطبی (World Bipolar Day) هر ساله در ۳۰ مارس برابر با ۱۰ فروردین گرامی داشته می‌شود. نام‌گذاری ۳۰ مارس برای روز جهانی دو قطبی (WBD) نخستین بار از سوی شبکه‌ی آسیایی اختلال دو قطبی (ANBD)، بنیاد جهانی دو قطبی (IBFP) و جامعه جهانی دو قطبی (ISBD) انجام شد. ونگوگ که خود مبتلا به دوقطبی بود در این روز متولد شده است و به همین دلیل این روز را برای این مناسبت انتخاب کرده اند

بیماران مشهور

از افراد مشهور مبتلا به این بیماری می‌توان ونسان ونگوگ، لودویگ ون بتهوون، پابلو پیکاسو، کورت کوبین، ناپلئون بناپارت، ارنست همینگوی، وینستون چرچیل، بریتنی اسپیرز، دمی لواتو، امی واینهاوس
، کاترین زتا جونز، جرمی برت، مرلین مونرو
و ویرجینیا وولف
را نام برد. چرچیل
این بیماری را سگ سیاه می‌نامید. صادق هدایت

تفاوت افسردگی و اختلال دوقطبی چیست؟

در گذشته اختلال دوقطبی و افسردگی را یک بیماری همراه می دانستند که در دل هم قرار دارند. اما با پیشرفت علوم و تحقیقات فیزیولوژیک، محققان اظهار کردند که تفاوت هایی بین این دو بیماری وجود دارد، مخصوصا در روش درمان آنها.

 
 

بیشتر بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی را نمی توان با داروهای ضد افسردگی
درمان کرد. حتی امروزه بسیاری از پزشکان می گویند که استفاده از ضد افسردگی ها برای درمان اختلال دوقطبی، حتی این بیماری را بدتر می کند، باعث شروع جنون خفیف و دیوانگی می شود،  تغییرات خلق و خو را تشدید می کند و یا با سایر داروهای درمانی فرد تداخل کرده و خود باعث تغییرات خلق و خو می شود.

چگونه فرد دوقطبی را به ملاقات با پزشک متقاعد کنیم؟

درکنار حمایتهای عاطفی، بهترین راه کمک به فرد مبتلا به دوقطبی تشویق وی به درمان و حمایت از او در این زمینه می‌باشد. از آنجا که افراد مبتلا به دو قطبی تمایلی به قبول شرایط خود ندارند، بنابراین دکتر بردن آنها همیشه کار راحتی نیست. زمانی که در حالت شیدایی (مانیا) هستند، احساس خیلی خوبی دارند و متوجه نیستند که مشکلی وجود دارد. زمانی که افسرده‌اند، ممکن است قبول کنند مشکلی وجود دارد، اما انرژی کافی برای کمک گرفتن نداشته باشند.

اگر عزیز شما احتمال بیماری دوقطبی را قبول ندارد، در این باره با او بحث نکنید. این موضوع ممکن است برای او وحشتناک باشد. در عوض یک چک آپ پزشکی عادی را توصیه کنید یا پیشنهاد کنید برای علامت یا مشکل خاصی، مانند بی‌خوابی، تحریک‌پذیری یا خستگی پیش دکتر برود (می‌توانید از قبل با دکتر تماس بگیرید و نگرانی خود را از احتمال ابتلای وی به دوقطبی اعلام کنید(.

 

 

درمان جدید اختلال دوقطبی

 
 

یک گروه از محققان بیماری‌های اعصاب و روان در ایالت فلوریدای آمریکا دسته‌ای از ژن‌ها را شناسایی کرده‌اند که وجود آنها احتمال دچار شدن به بیماری دو قطبی را در افراد به اندازه زیادی افزایش می‌دهد. این کشف می‌تواند منجر به شناخت درمان‌هایی شود که به طور خاص این ژن‌ها را هدف قرار بدهند.

 
 

در این تحقیق، یکی از ژن‌هایی که داشتن آن ممکن است به بروز بیماری دو قطبی بیانجامد، تحت مطالعه دقیق قرار گرفت. این ژن پروتئینی تولید می‌کند که در بروز دوره‌های شیدایی و افسردگی در افراد بسیار موثر است.

 
 

ران دیویس، رئیس بخش عصب‌شناسی مرکز تحقیقی اسکرپیس، که این تحقیق در آن انجام شده است، می‌گوید: «ما از این ایده شروع کردیم که تغییرات خلقی در بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی ممکن است به تغییر ترکیبات این پروتئین‌ها مربوط باشد. ما دریافتیم که این حدس درست است. این تغییرات در ژن‌ها باعث تغییر عملکرد آنها می‌شود که بخت ابتلا به بیماری دو قطبی را در یک فرد بالا می‌برد»

 
 

 
 

 
 

درمان داروئی

 
 

مهمترین داروهای تثبیت‌کننده خلق شامل: لیتیوم، سدیوم والپروئات است که توسط روان‌پزشک با توجه به خصوصیات بیماری و خود بیمار انتخاب می‌شود. ممکن است همزمان داروهای دیگری نیز استفاده شوند ازجمله داروهای کاهنده یا افزایندۀ میل جنسی، داروهای ضد افسردگی، خواب آورها، ضداضطراب‌ها، وداروهای ضدسایکوز در مواردی‌ که روان‌پریشی نیز بر دردهای بیمار افزوده شده باشد.

   
 

روان درمانی

 
 

در کنار درمان دارویی نباید از نقش پررنگ روان‌درمانی غافل شد چراکه ممکن است عوامل محیطی و همچنین درونی فرد که قابل کنترل است نیز بر روند این بیماری تاثیر داشته‌ باشد. مشکلات به وجود آمده از بیماری، کاهش اعتمادبه‌نفس، اضطراب داشتن از این بیماری و… را نیز باید پزشک مربوطه کنترل کند.

منابع :

https://fa.wikipedia.org

http://www.rcpsych.ac.uk

  



موضوعات :
ترجمه
ads

درباره نویسنده

admin 162 نوشته در رهاپروژه دارد . مشاهده تمام نوشته های

دیدگاه ها


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *